İşletmenin günlük faaliyetlerini yürütmesi için ihtiyaç duyduğu sermayeyi ifade eder.
İşletme sermayesi ihtiyacının hesaplanması
Alacak hesapları Alacak Vadesi (AV) formülüyle, stoklar Stok Vadesi (SV) formülüyle ve ticari borç hesapları Ödeme Vadesi (ÖV) formülüyle ölçülür. İşletme sermayesi ihtiyacı aşağıdaki formülle belirlenebilir: İSG = Stoklar + Alacak Hesapları – Borç Hesapları.
Buna göre; çalışma sermayesi ya da bir başka ifadeyle işletme sermayesi, işletmelerin günlük rutin faaliyetlerini yürütebilmeleri için gerekli nakit ve benzeri varlıklar ile bir yıl içerisinde nakde dönüşebilecek varlıkların tümünü ifade eden bir kavramdır.
Bu çalışmada, çalışma sermayesi çeşitleri beş başlıkta incelenmektedir. Bunlar; brüt çalışma sermayesi, net çalışma sermayesi, sürekli çalışma sermayesi, değişken çalışma sermayesi ve olağan üstü çalışma sermayedir.
Net işletme sermayesi “dönen varlıklardan kısa vadeli yabancı kaynaklardan çıkarılmasıdır” (NİS = Dönen Varlıklar – Kısa Vadeli Yabancı Kaynaklar) şeklinde öğretilir.
İşletmenin günlük faaliyetlerini yürütmesi için ihtiyaç duyduğu sermayeyi ifade eder.
Öz Sermaye = Toplam Varlıklar - Toplam Borçlar
Bu formül, işletmenin sahip olduğu tüm varlıkların toplam değerinden tüm borçlarının çıkarılmasıyla elde edilen değeri ifade eder.
İşletmelerin bilançolarında yer alan dönen varlıklar toplamına “Brüt Çalışma Sermayesi” denilmektedir. Dönen varlıklar bir işletmenin bir yıl veya normal faaliyet dönemi içinde paraya dönüşebilecek varlıklarını ifade eder.
Bir işletmenin sahip olduğu çeşitli kaynaklar sermaye olarak sayılabilir, örneğin: Bir iş ortamında değer üretmek amacıyla kullanılan binalar ve makineler gibi fiziksel varlıklar. Hisse senetlerine ve tahvillere yatırılan veya bir işletmenin üretim kapasitesini genişletmek için kullanılan para.
Bir işletmenin sahip olduğu çeşitli kaynaklar sermaye olarak sayılabilir, örneğin: Bir iş ortamında değer üretmek amacıyla kullanılan binalar ve makineler gibi fiziksel varlıklar. Hisse senetlerine ve tahvillere yatırılan veya bir işletmenin üretim kapasitesini genişletmek için kullanılan para.