Çingeneler, aslen Kuzey Hindistan kökenli olup günümüzde ağırlıklı olarak Avrupa'da yaşayan göçebe bir halk. Türkçede Roman sözcüğü de sıklıkla Çingene anlamında kullanılır.
Türk Dil Kurumu'nda (TDK) Çingene sözcüğünü argo konuşan, kötü kılıklı, seyrek görülen bir tip olarak açıklıyor.
Türkiye Çingeneleri veya Türkiye Romanları, Türkiye'de yaşayan bir Çingene etnik grubudur. Çoğunluğu doğu Trakya'da yaşamaktadır.
Çergeler genellikle pazarlama (bohçacılık) ve kalaycılık işiyle uğraşırlar. Roman olmayanlarla evlenen Romanlar da vardır.Bazı ülkelerde de yerleşik yaşama zorlanmışlardır.Soykırıma uğramışlardır. Yarı göçebe, yarı yerleşik bir topluluğun sayımının yapılması güç olduğu için Çingenelerin kesin nüfusu bilinmemektedir.
Köken: Romanların kökeni, Kuzey Hindistan'a (günümüz Hindistan ve Pakistan toprakları) dayanmaktadır. Yaklaşık 1000 yıl önce göç ettikleri düşünülmektedir. Göç: Romanlar, Orta Çağ'da Orta Doğu ve Avrupa'ya göç etmiş, daha sonra dünyanın farklı bölgelerine yayılmışlardır.
İlk olarak 19. yüzyılda Avrupa'da, sayıları 10-100 aile arasında değişen Çingene toplulukları şefler seçmeye başladı. Çingene sözcüğü yerleşik düzeni olmayan göçebe insanları çağrıştırır.
Çingene adlandırmasını tercih eden akademisyenler Çingene'yi, dünyaya dağılmış bir halkın tüm üyelerine işaret eder biçimde kullanırlarken, Roman adlandırmasını kullananlar ise, daha çok Avrupa'da yaşayanları ve Romani diline sahip olanları işaret ederler.
ÇİNGENELER KİMDİR(ROMANLAR) ÇİNGENELER TARİHİ VE ÇİNGENELERİN MİTOLOJİSİ : Çingeneler veya kendilerine verdikleri isimle Romanlar, Hindistan'ın Pencap-Sind nehir havzası boyunca Pakistan ve Afganistan'ın da içinde bulunduğu bölgelerden MS 1050 civarında, İran ve Anadolu üzerinden dünyaya yayılmış Hint-Avrupa kökenli ...
Poşa, Gürcüce "Boşa"dan (ბოშა) gelir ve Tao-Klarceti bölgesi ile yakın çevresinde Çingenelere verilen isimdir. Nitekim bu topluluk 1835 Osmanlı nüfus defterinde Çingene anlamında "Kıptî", 1886 Rus nüfus sayımında da "Çingene" (цыгане) olarak kaydedilmiştir.
Romanlar Hindistan kökenli bir halk olup Sâsânî hükümdarı V. Behrâm-ı Gûr (420-438) zamanında ilk göçlerini İran'a yapmışlardır. Sonrasında da İran'ın çeşitli yerlerine dağılmışlardır. Hindistan'da bunlara Cât denildiği Arapların ise onları Zut olarak isimlendirdikleri görülmektedir.
