Dansöz veya çengi, oryantal dansçı kadındır. Fransızca danseuse (kadın dansçı) sözcüğünden geçmiştir. Oryantal dans yapan erkeklere dansör, köçek veya zenne denir.
Çengi-name veya Rakkasname (Günümüz Türkçesiyle: Köçekler Kitabı); Enderunlu Fazıl tarafından yazılan farklı milletlerden olan kırk iki köçeğin özelliklerinin tasvir edildiği bir eserdir. Murabba nazım şekliyle kaleme alınmıştır. Edebiyat ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir.
mesleği çalgı eşliğinde oynamak olan kadın. eskiden türk kadınlarının ve kızlarının çengilik yapması yasaktı. ancak sarayda çeşitli soylardan gelen cariyeler çengilik yapabilirlerdi. 19 yüzyılda köçeklik yasaklandıktan sonra çengilik de yavaş yavaş ortadan kalktı.
Cengel (ya da cangıl), sıcak iklime sahip bölgelerde bulunan balta girmemiş, baskın olarak ağaçların hakim olduğu yoğun bir bitki örtüsüne sahip ormanlar için kulanılan bir terimdir. Günümüzde yağmur ormanı terimi de cengel yerine kullanılmaktadır.
Türkçede Romanlar, yaşadıkları yöreye bağlı olarak Çingene sözcüğünün versiyonları olan çeşitli isimlerle anılırlar. Bunlardan bazıları şunlardır: Çingen, Cingen, Cıngan, Çingan, Çingân, Cingan ve Cingane. Bunun haricinde kullanılan bazı yöresel isimler şunlardır: Cingen (Muğla) (Çöğmen civârında yaşarlar)
Çeng. Asya kökenli, ondört ila yirmidört telli olabilen, diz üstüne dik olarak tutularak iki elle çalınan bir enstrümandır. Arp'ın atası sayılır. Eskiden mevlevi musikisinde ve klasik musikide kullanılırdı.
Çeng-nâme, Ahmed-i Dâ'i'nin 1405-1406 (Hicri 808) yazdığı, 14. yüzyılın ilk telif eserlerindendir ve Yıldırım Bayezid'in şehzadelerinden Emir Süleyman'a sunulmuştur. Eser, bir tevhidle başlar, na't ve dört halifeye övgü ile devam eder, ardından da konuya girilir.
Eski devirlerde çalgı ile rakseden erkelere "köçek" derlerdi. Köçek oynatmak da yakın zamanlara kadar zevk ve sefahat (eğlence) erb'bının başlıca seyirlerinden birini teşkil ederdi. Erkek olan köçekler kız gibi görünmeye, kız olan çengiler ise, delikanlıya benzemeye çabalarlardı.
Bu deyim ise çok akıllı ve becerikli insanları betimlemek için kullanılmaktadır. Bazı kişiler son derece akıllı ve zeki olmaktadır. Bu kişileri tabir etmek ise cin gibi deyimi kullanılır.
Türkçede Çingeneler için pek çok kelime kullanılmaktadır. Bunlardan bazıları “çingene”, “kıptî”, “poúa”, “karaçı”, “roman” gibi kelimelerdir. Bu kelimelerin büyük kısmı Türkçeye di÷er dillerden geçtikleri için yabancı kaynaklı bir etimolojiyle açıklanabilmektedir.
Denir
Allah'a inanıp dinlere inanmayana ne denir
135 derece açıya ne denir
Karavan neye denir
Yakin arkadaş ne denir
Aşure yapınca ne denir
12 sıfırlı sayıya ne denir
Boyunlu kazaklara ne denir
Umreye giden birine ne denir
Birim zamanda harcanan enerjiye ne denir
Askerden dönene ne denir
Suyu çeken maddelere ne denir
Tıpta ölüye ne denir
Tâlim ne denir
Boşboğaz insana ne denir
Karışık renkli ne denir
Yedek lastik ne denir
Çalışmadan sigorta ödenir mi
Balyoz kime denir
Boğazlı kazağa ne denir
Akdenize neden akdeniz denir
Can özüm kimlere denir
Sultanım diye kime denir
Çingene diye kime denir
Golf çantası taşıyan kişiye ne denir
Kağıt kesme sanatına ne denir
Özel restoranlara ne denir
Kücük eşeğe ne denir
Bilek boy elbiseye ne denir
İnce sesli insana ne denir
Kebapçılara ne denir
Cinsellikten korkmaya ne denir
Sünni kime denir
Katırın yavrusuna ne denir
Bisiklet süren kişiye ne denir
Çok rahat insana ne denir
Çelebi diye kime denir
Amerikan yerlilerine neden Indian denir
Mısır yazısına ne denir
Ev halkı ne denir
Azerbaycan'da meyve suyu ne denir