Eski Türkçe birik- “birleşmek, bir araya gelmek” fiilinden evrilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe bir sözcüğünden Eski Türkçe +Ik- ekiyle türetilmiştir.
1.1. birini bir+i+n+i = isim kökü+iyelik 3. teklik kişi eki+yardımcı ses (zamir n'si)+belirtme durum eki Birden birim, birey, bireyci, bireycilik, bireysel, birinci, birincilik, birer, birlik, birleşmek, birleşik, birleşim, birikmek, biriktirmek, birikim, birikimsel kelimeleri türetilmiştir.
biricik - Nişanyan Sözlük. Türkiye Türkçesi bir sözcüğünden Türkiye Türkçesi +çUk ekiyle türetilmiştir.
"Birikim" kelimesi, zamanla toplanan veya biriktirilen bir şeyi ifade eden bir isimdir. Örneğin: "Uzun yıllara dayanan birikiminizle ev sahibi olabilirsiniz." Birikim kökü, "birik-" fiilinden türemiştir ve "yığın haline getirme" anlamına gelir.
Türemiş kelime veya türemiş sözcük, isim ve fiil köklerine veya diğer türemiş sözcüklere yapım ekleri getirilerek türetilen sözcüktür. Yalın hâldeki türemiş sözcükler gövde olarak da bilinir.
Birikim, tüketicinin harcanabilir gelirinden arta kalan parayı saklayarak zaman içerisinde artırması olarak biliniyor. Aylık yapılan harcamalar ve birikim için ayrılan miktar, kişinin gelirine ve harcama alışkanlıklarına göre değişiyor.
İç seste ünlü türemesi:
Dar ünlü: azcık>azıcık, bircik>biricik vb.
Kızılcık kelimesi Eski Türkçe kökenli kızıl sözcüğünden Türkiye Türkçesinde yer alan +çuk ekiyle türetilmiştir.
hanım - Nişanyan Sözlük. Orta Türkçe χānum “hükümdar eşine hitap şekli [1ci tekil kişi iyelik ekiyle]” sözcüğünden evrilmiştir. (Kaynak: Doerfer, Türk. und Mong. Elementen im Neupersisch III §1163.) Bu sözcük Eski Türkçe χān “hükümdar” sözcüğünden Türkiye Türkçesi +Um ekiyle türetilmiştir.
Orta Türkçe baba “yaşlı ve saygın erkek, baba” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük ba-ba “kalın sesli kişi” çocuk dilinden türetilmiştir. Tüm dillerde ortak görünen bir enfantil simge-sesten türetilmiştir.
