Açıklama: Daha çok yüksek kesimlerde oturan kadınların bellerine sardıkları kalınca bir kuşaktır. Kuşak, sırtında yük taşıyan kadının belinin incinmemesi bakımından bir yastık (arkalaç) görevi görür. Özel gün ve düğünlerde giyilen püsküllü ve desenli yün kuşaklara, Acem diyarından geldiği için “Acem şalı” denirdi.
Türk halk kültüründeki genel algıda Acem kelimesi ile Farslar kastediliyor olmasına rağmen, kelimenin folklor ürünlerindeki arka planına bakıldığında, Acem kelimesinin aslında Azerbaycan Türkleri için kullanıldığı görülecektir.
Acem kelimesi İslamiyet öncesi fetihler sırasında Araplarca hususi olarak İranlılar için kullanılmıştır. İranlılar, İran ve ötesi için bu tabiri kullanmışlardır. Osmanlılar Arap geleneğine uyarak İran ve ötesini tarif için Acem tabiri kullanmışlardır.
Açıklama: Daha çok yüksek kesimlerde oturan kadınların bellerine sardıkları kalınca bir kuşaktır. Kuşak, sırtında yük taşıyan kadının belinin incinmemesi bakımından bir yastık (arkalaç) görevi görür. Özel gün ve düğünlerde giyilen püsküllü ve desenli yün kuşaklara, Acem diyarından geldiği için “Acem şalı” denirdi.
Günümüzde Acem tabiri İran'ı ifade etmektedir. Osmanlılarda, Azerbaycan ve Azerbaycan Türkle- ri için, sadece İran'ın egemenliğini ifade etmek maksadıyla Acem denildiği bilinmektedir1.
Aile Çocuk Eğitim Merkezlerinde (AÇEM) 4-6 yaş arası çocuklara yönelik okul öncesi eğitim hizmeti verilmektedir.
Sözlük anlamı İranlı kız olan bu kelime, esmer güzeli manasında da kullanılır.
Arapça bir kelime olan ucme (عجمة), sözlükte "konuşurken dil kurallarına uymamak, dili bozuk olmak; düzgün ve fasihin zıddı" gibi anlamlara gelmektedir. Aynı kökten türeyen acem de kökünde "açık seçik konuşmak" mânası bulunan arab (عرب) kelimesinin karşıtıdır.
Acemler yani İran'ın çoğunluğunu oluşturan kesim, Anadolu Alevileri gibi Müslümanlık anlayışlarında Hz. Ali'yi öne çıkaran bir mezheptendir. Ancak, onların yaşam biçimi Alevilerden Yani Türklerden farklıdır.
Acem Türkçesi (Türkī-yi ʿacemī çev. İran Türkçesi) veya Orta Azerbaycanca, 15. ve 16. yüzyıllarda bölge Türkleri tarafından anadil, İran ve Kafkasya'daki halklar tarafından lingua franca olarak konuşulan bir Türk dilidir. Bugünkü Azerbaycan Türkçesi buradan türetilmiştir.
acem - Nişanyan Sözlük. Arapça ˁcm kökünden gelen aˁcam أعجم “Arapça bilmeyen, barbar, özellikle İranlı” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça ˁacuma عَجُمَ “dilsiz idi, konuşma özürlü idi, Arapçası kıt idi” fiilinden türetilmiştir.
Acem (ülke), İranlı, İran Ülkesi.
