Ulûmu'l-Kur'ân'a dair son teşekkül eden ilim, Mübhemâtu'l-Kur'ân'dır. Kur'ân'daki belirsiz anlatımları ve medlüllerini konu edinen mübhemât, genel bir tarifle kendisinden ne kastedildiği tam olarak anlaşılamayan lafızlar olarak tanımlanır.
“Mübhemâtü'l-Kur'ân”, klasik tefsir usûlünde Kur'an'da kapalı bırakılan, diğer bir deyişle açıkça anlaşılmayan bazı kelimeleri konu edinen bir ilim dalı şeklinde tarif edilmiştir.
Sonuç olarak tefsir ilmi açısından “Müşkilü'l-Kur'ân” ıstılahı, herhangi bir sebeple manası kapalı olan âyetleri içine almakla birlikte daha çok “ihtilaf ve teâruz izlenimi veren âyetler” anlamında kullanılmaktadır.
1- Muhkem manası kolaylıkla anlaşılabilen, müteşabih ise manasını sadece Allah' ın bildiği ayetlerdir. 2- Muhkem, manası rahatlıkla anlaşılabilen, müteşabih ise manası kapalı olan ve anlaşılması için incelemeye, araştırmaya ihtiyaç duyulan ayetlerdir.
“Gizli ve kapalı olmak” manalarına gelen ibhâm kelimesinin sıfat şekli olan mübhem, “kapalı kalan, neyi karşıladığı bilinmeyen şey” demektir. Tefsîr iliminde ise isimleri doğrudan zikredilmeyip ism-i mevsul, zamir, künye, lakap ve sıfatla kapalı bir şekilde ifade edilen lafız demektir.
Kur'ân-ı Kerîm'in erişilmez üstünlüğünü ifade eden terim, bu konuda yazılan eserlerin ortak adı. Kur'an'ın kendine özgü anlatım tarzını ifade eden bir terim. Sûrelerin son cümleleri anlamında bir tefsir terimi.
Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir. Mushaf (Arapça: مصحف veya المصحف) Kur'an'ın kitap hâlindeki şekline verilen isimdir. Mushaf kelimesi Arapça olup iki kapak arasına alınmış sayfalar anlamına gelmektedir. Kur'an için bir isim olarak kullanılması ilk olarak Ebubekir zamanında olmuştur.
Bu ilim dalı en genel ifadesiyle Kur'ân 'ın parça parça, ayet ayet veya pasaj pasaj indirilmesi anlamına gelen bir ilimdir.
Garîbu'l-Kur'ân, yabancı dillerden geçerek veya Kureyş dışı lehçelerden gelerek Kur'ân'da yer alan anlamı kapalı lafızları sûre ve âyet tertibine göre ele alan bir ilimdir.
Kur'ân-ı Kerîm'deki mecazi lafızların tefsirini konu alan ilim dalı ve bu dalda yazılan eserlerin ortak adı. İslâm dininin kutsal kitabı. Bir ilgi ve karîne ile gerçek anlamı dışında kullanılan kelime veya terkibi ifade eden belâgat terimi.
