Sırça sözcüğü, cam anlamına sahip bir kelime türüdür. Anlamı dışında kullanılmayan ve TDK'ya göre de cam anlamına sahiptir. Sırça kelimesi cam anlamını ifade eden bir kelimedir.
Özellikle Sırça kelimesi daha çok Sırça köşk olarak bilinir ve farklı bir anlam üzerinden ele alınarak kullanılır. Bu bağlamda Sırça Köşk kelime grubu, 'Kendini toplumdan soyutlamış olan kişinin, kendi içerisinde oluşturduğu dünya' şeklinde ifade edilebilmektedir.
Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir. Cam ya da sırça, saydam veya yarı saydam, genellikle sert, kırılgan olan ve sıvıların muhafazasına imkân veren, inorganik amorf yapıda katı bir malzeme. Antik çağlardan beri gerek inşaat malzemesi, gerekse süs eşyası olarak camdan faydalanılmaktadır.
Maalesef "bu" anlatmıyor. "Sırça" cam demektir. "Sırça köşk" cam köşk.Deyim olarak "kırılması,yıkılması,çökmesi bir fiskeye bağlı" anlamına gelir. "Kendi sırça köşke oturan başkasının camına taş atmasın" derken "Senin durumun bu kadar kırılganken ona buna sataşma" demiş olursunuz.
Atasözü [1] Bir kimsenin, hele dostlarımızın, gönlünü kırmamaya dikkat etmeliyiz. Kırılan gönül kolay kolay onarılamaz. Bu yüzden, eski dostluk bir daha o içtenlikle yenilenemez.
Sabahattin Ali'nin 1944-1947 yılları arasında yazdığı hikâyelerden derlediği Sırça Köşk, hayatını altüst eden, kendisini ölüme kadar götüren o keskin devrede yaşadığı ve hayatını şiddetle etkilemiş olayları da yansıtmaktadır.
Osmanlıda birçok besi ve av hayvanının derisi cilt yapında kullanılmıştır. Bu deriler içinde en yaygın olarak keçi ve kuzu derisi tercih edilmişidir. Keçi derisi (sahtiyan) sırça yüzeyindeki karakteristik gözenek şekillerinden kaynaklanan homojen yapısı ve sıkı dokusundan dolayı kalite ve dayanıklılığı yüksektir.
“Sırça köşk” metaforu, camdan bir sarayda yaşamayı seçmiş bireylerin, dış dünyanın simgesel kusurlarından ve içsel yalnızlıklarından kaçmalarını simgeler. Her bir karakter, hayatta sahip oldukları her şeyin, sahip olamadıkları huzur karşısında ne kadar anlamsız olduğunu keşfeder.
Çocuk edebiyatı vardır ama edebiyatın içinde yer alır. Sabahattin Ali'nin 1947'de yayımlanan “Sırça Köşk” adlı öykü kitabı çıkar çıkmaz yasaklanmıştı. İçindeki “Sırça Köşk” adlı masal iktidarı eleştiriyordu çünkü. Öykünün “Masallar” bölümüne alınması da yazarını kurtaramadı, kitap toplatıldı.
Divan şairleri şiirlerinde genellikle içi kırmızı şarap dolu sırça kadehi sevgilinin dudağına benzetmişler, sarhoş edici özelliğine dikkat çekmişlerdir. Kadeh şekil bakımından ve rengi dikkate alınarak en çok gül, gonca ve laleye; parlaklığı, yakıcılığı, elden ele dönmesi nedeniyle de güneşe ve aya benzetilmiştir.
