2021 yılının Aralık ayına ait bu son araştırmamda “tohum” anlamına gelen ur ~ urug, “erkek” anlamına gelen urı, “kadın” anlamına gelen uragut ile avrat kelimelerinin etimolojik yapıları üzerinde durmak istiyorum.
Demek ki “uruġ” terimi ile anlatılan bir topluluk "tek bir tohumdan türedik- lerine inananlar” topluluğu idi. Bu ilkel devirlere ait anlamdı. Sonraları anlam genişliyerek büyük kabilelere de “uruğ” denilmiştir.
Türklerde suçluların cezalandırılması devletin hak ve görevleri arasındadır. Anahtar Kelimeler: Oguş (Aile), Urug (Aileler Birliği), Bod (Boy, Kabile), Bodun (Boylar Birliği), İl (Devlet), Evlilik, Levirat, Hukuk.
İslam öncesi Türk topluluklarında sosyal sınıf sıralaması : ????????Oguş(aile) ????????Urug(sülale) ????????Boy(kabile)
Avrat kelimesi eskiden sıkça kullanılan ama şimdilerde pek kullanılmayan kelimelerden bir tanesidir. Anlam kötüleşmesi yaşayarak argo ve amiyane bir tabir olarak bilinen avrat hanım eşlere verilen bir tabirdi.
* Oguş >Urug >Bod >Budun >İl - Ailelerin birleşmesiyle soy(Urug), - Urugların birleşmesiyle boy(Bod), - Boyların birleşmesiyle millet(Budun), - Budunların birleşmesiyle de devlet (İl-el) meydana gelmiştir. - Eski türklerde halk' kün ' olarak adlandırılmıştır. - kadın-erkek eşitliğine dayalı, - ataerkil aile tipi - ...
(Bod/Boy) kökünden türemiştir. Bodun/Budun sözcüğü kavim, kabile anlamına gelir. Boy sözcüğünden türemiştir. Eski Türkçede Bodu, Tunguzcada Boda sözcükleri bağlamak, birleştirmek, bir arada tutmak anlamlarını içerir.
Ukrayna hükûmeti hem Urumların hem de Rumeylerin azınlık haklarını tanımış ve güvence altına almıştır. Adları olan Urum kelimesi ses türemesi yoluyla Rum kelimesinden türetilmiştir. Bu ön türeme Urum < Rum örneğine benzer biçimde Urus < Rus örneği verilebilir.
Sözlük anlamı olarak: Yaylak (coğrafi terim), düşük rakımlı yerlerde yaşayan ve yaz aylarının aşırı sıcaklarından bunalan insanların gittikleri yüksek rakımlı bölgelere verilen isimdir.
Ailede iş bölümü cinsiyet ve yaşa göre şekillenir. Oğlun yetiştirilmesinden baba, kızın yetiştirilmesinden ise anne sorumludur. Eski Türklerde anneye “ög”, annesi ölmüş çocuğa da aynı kökten gelen “öksüz” denmektedir. Kız ve erkek çocuklar arasında ayrım yapılmaz, “oğul” evlât anlamında kullanılır.
