Alkış kelimesi Eski Türkçedeki "övmek, kutsamak,dua" gibi anlamlara gelen alka- fiilinin +Iş isim fiil ekini almasıyla türemiştir. Türk-İslâm tarihinde, devlet büyüklerine karşı törenlerde söylenen övgü, şükür ve iyi dilek sözlerine de alkış adı verilmiştir.
Plana göre; barbar kral konuşurken, halkın içinden birkaç kişi kralın konuşması duyulmasın diye aynı anda alkışlamaya başlayacaktır. O gün başlayan bu hareket, daha sonra imparatorun güzel sözlerini onurlandırmak için de kullanılır.
Osmanlı padişahlarının bayram namazlarını kılmak için saraydan camiye gidiş ve dönüşleri sırasında yapılan merasim. Halkın edebî zevkini karşılamak üzere sözlü olarak ortaya konan, kendine has bir dile ve üslûba sahip edebiyat kolu.
Alkış, hiçbir dinde ibadet değildir. Peygamber efendimizin zamanında ve daha önce de alkışlama âdeti vardı. Bugünkü mânâda alkış, bir şeyin beğenildiğini anlatmak için el çırpmak demektir. Mecaz olarak da, takdir etmek anlamında kullanılır.
Açıklama: Alkış, kişinin yüzüne karşı ya da gıyabında söylenen ve içerisinde olumlu dilekler barındıran kalıplaşmış sözlerdir. “İnsanın kendisi ile içinde yaşadığı cemiyetin maddi refah ve manevi saadetinde yardım ve merhametini istemek üzere Tanrı'ya yaptığı bir hitap, bir sesleniştir” (Elçin 1993: 662).
"Ülüş veya ülüğ, Divânu Lügati't-Türk'te, "الش ülüş" "Budun arasında pay, ayırış." şeklinde tanımlanan ülüş; Orta Asya eski Türk devlet geleneğine göre ülkenin hanedân üyeleri arasında paylaştırılması âdetini ifade etmektedir.
İçten bir alkış, coşkunun gücüyle beslenir, coşkulu, kıvanç veren ortamlar yaratır. İçten alkışlarla alkışlanmak, benliğimizi okşayan bir övgü göstergesidir. Bize güç verir. Yaptıklarımızın, söylediklerimizin başka insanlar tarafından onaylandığını, desteklendiğini, beğenildiğini hissederiz.
Eski Türkçe alkış “övgü, kutsama” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe alka- “övmek, kutsamak” fiilinden Eski Türkçe +Iş ekiyle türetilmiştir.
Doğanın dinamiğinden kaynaklanan sesler: Rüzgar, yağmur, şimşek, dere vb. İnsandan kaynaklanan sesler: ayak sesi, hapşırma, alkış vb.
"Hinduizm, yaygın olarak halen uygulanmakta olan dünyanın en eski dini olarak kabul edilmektedir. Ve bu inanışa göre, dünyanın hala uygulanmakta olan ilk dini olarak da kabul edilebilir. Bu kadim dinin belirli bir kurucusu veya tek bir dini metni yoktur.
