Peygamberler Allah-vahiy- (nübüvvet) peygamber (risâlet) -insan ilişkisinini düzleminde tebliğ konumunda yer almaktadırlar. Bu bağlamda peygamberlerin ilk ve en temel görevi elçilik/tebliğdir. Çünkü Peygamberlerin temel görevleri vahyi/ ilâhî emir ve yasakları insanlara bildirmeleridir.
Nübüvvet: Peygamberlik, nebi olmak, nebilik, Allah'ın (C.C.) emriyle vazifeli olarak insanları doğru yola davet etmek manalarına geliyor. Risalet: Kelime olarak birisini bir vazife ile bir yere göndermek demektir.
Genel olarak peygamberlikle görevlendirme, özel olarak da Hz. Muhammed'in peygamberlikle görevlendirilmesi anlamına gelen bir terim. Allah'ın dilediği emir, hüküm ve bilgileri peygamberine bildirmesi anlamında terim.
Sözlükte “göndermek; elçilik, mektup, mesaj” gibi anlamlara gelen risâlet kelimesi fıkıh terimi olarak bir kimsenin irade beyanını -tasarrufta dahli olmaksızın- diğer bir kimseye tebliğ etmeyi ifade eder.
İslâm'da peygamberlik, nübüvvet ve risâlet kavramlarıyla ifade edilir. Bu çerçevede peygamber nebi ve resûl olarak adlandırılır.
Türkçede nübüvvet kavramından daha çok Farsçadan dilimize geçmiş bulunan peygamber kelimesi kullanılmaktadır. Risalet kavramı da nübüvvetle eş anlamlıdır.
c) Kendisini gönderenin haberlerini vermede ve Allah‟tan alıp insanlara verdiği haberlerinde doğru olan kimse, d) Nebî, peygamber. ayrılmaktadır. Resûl, nübüvvetini tesbit eden vahyin ötesinde risâletle yükümlü olduğunu bildiren özel bir vahiy almak suretiyle nebîden ayrılır.
Üç satırdan ibaret bu istif yazının alttan yukarıya doğru okunuşu محمد رسول الله [Muhammed Resulüllah]'dır. Bütün bu bilgilere dayanarak Peygamberimizin yüzüğünü ve mührünü temsili bir resmini yazının başında görebilirsiniz.
Kur'an'da adı geçen peygamberler. Kur'an'da adı geçen peygamberlerin, vazife sırasına göre ilki Âdem, sonuncusu ise Muhammed'dir. Bu ikisi arasında, sayısı bazı hadis kaynaklarına dayandırılan, 124 bin veya 224 bin olan başka peygamberlerden de bahsedilir.
