Sözlükte “sebat ve devam etmek, kesintiye uğramadan geleceğe doğru sürüp gitmek” anlamındaki bekā kökünden türeyen bir sıfattır. Esmâ-i hüsnâdan biri olarak “gelecekte varlığının sona ermesi düşünülemeyen” anlamına gelir ki “Allah'tan başka her şeyin gelip geçici olduğu” mânasını ifade eden fânînin zıddıdır.
Esma-i hüsnadan biri olarak “gelecekte herhangi bir zamanda varlığının sona ermesi düşünülemeyen” anlamına gelir ki Allah'tan başka her şeyin gelip geçici olduğunu ifade eden “fânî”nin zıddıdır. Varlığının başlangıcı olmaması açısından Allah Teâlâ'ya Kadîm, sonu olmaması açısından da Bâkî denir.
Baki, Arapça kökenli bir isim olup "kalıcı", "ebedi", "sonu olmayan" anlamlarına gelir.
Bakı, bir bölgedeki dağların Güneş ışınlarını alış yönü veya Güneş'e bakış kısmı olarak açıklanabilmektedir.
el-Bâkî (الْبَاقِي) : Varlığı sürekli olan, ebedî, sonsuz olan.
Bâkī, kelâm literatüründe “varlığının sonu olmayan” anlamında Allah'ın isim ve sıfatları içinde zâtî-selbî grubundan kabul edilmiştir.
Bâkî ya da asıl adıyla Mahmud Abdülbâkî (1526 - 7 Nisan 1600), Türk divan şairi. Baki, Divan edebiyatı şairi olup "Sultânü'ş-şuarâ" (Şairler sultanı) olarak anılmış, Türk edebiyatının en önemli isimleri arasında yer almıştır.
En güzeli, Abdülbaki şeklinde isim vermektir. Ancak Baki ismini vermek de caizdir, bir sakıncası yoktur. Allah'ın zatına has Allah ve Rahman gibi isimler başkalarına verilmez.
EL - ALİM isminin anlamı bilen demektir. Allah alimdir. İlmi, ezeli ve ebedi olup bütün kâinatı ve her şeyi kuşatmıştır. Hiçbir şey onun ilminin dışında kalamaz.
bâki teriminin Türkçe Türkçe sözlükte anlamı
(Osmanlı Dönemi) Bundan başka.(Madem beka, Bâki-i Zülcelâl'e mahsustur ve mâdem Bâki'nin esması bâkiyedir ve mâdem Bâki'nin âyineleri Bâki'nin rengini, hükmünü alır ve bir nevi bekaya mazhar olur. L.)
