Kanalizasyon ya da lağım döşemi, pis ve atık suların özel kanallar aracılığıyla toplanıp atılmasını sağlayan altyapı sistemidir. Bu kanallarda künk ya da büz adı verilen kalın borular kullanılır. Atık karasu, gri su, lağım suyu, yağmur suyu taşınır.
Yerleşimlerden kaynaklanan atıksular kanalizasyon sistemleriyle toplanarak atıksu arıtma tesisinde toplanır, içerisindeki zararlı maddeler arıtılır, çevreye zararlı hale gelmeyecek şekilde yönetmeliklerle belirlenen standart değerlere getirilir ve alıcı ortama deşarj edilir.
Kanalizasyon suyundaki parçacıkların, toksinlerin ve bulaşıcı maddelerin fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemlerle arıtılmasıyla, dünya çapında gönül rahatlığıyla içmenin keyfi çıkarılabilir.
Bir kent deniz kıyısına ya da büyük bir ırmağın ağzına yakın olduğu zaman, kanalizasyon atıkları, bir arıtma işlemi uygulanmadan, ağzı kıyıdan oldukça uzağa açılan bir boruyla denize boşaltılabilir. Bu boşaltma işlemi genellikle, suların gelgitle çekildiği sırada yapılır.
Tuvalete sifonu çektiğiniz veya gidere akıttığınız her şey atık sudur. Yağmur suyu ve yüzey akışı, çeşitli kirleticilerle birlikte sokak oluklarından aşağı iner ve sonunda bir atık su arıtma tesisinde son bulur. Atık su, tarımsal ve endüstriyel kaynaklardan da gelebilir.
İSKİ'nin sorumluluk alanı içinde arıtıldıktan sonra derin deniz deşarjı yolu ile Marmara Denizi'ne deşarjı olan 7 adet Biyolojik ve İleri Atıksu Arıtma tesisi bulunuyor: Gümüşyaka, Çanta, Silivri, Selimpaşa, Büyükçekmece, Tuzla. Ayrıca Küçükçekmece'deki Ön Arıtma Tesisi'nden derin deniz deşarjı yapılıyor.
Su ve atık su şirketleri, sağanak yağışlarda kanalizasyon sistemi yağmur suyu ile dolduğunda ham kanalizasyon lağım suyunu nehirlere ve denizlere deşarj ediyorlar.
Atık su, doğru arıtılması durumunda çok amaçlı olarak yeniden kullanılabiliyor. Zira kanalizasyon suyunun sadece yüzde 1'i katı ve zararlı maddelerden oluşuyor. Geriye kalan yüzde 99'un ise önceki halinden hiçbir farkı yok: İçmek, yemek yapmak ya da yıkanmak için kullanılan su.
