Akseki sözcüğü birleşik bir kelime olup, takısız tamlamadır. Ak+seki kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur. Seki sözcüğü coğrafi bir terimdir. Merdiven basamakları gibi kademeli bir araziyi ifade eder.
Neyse ki yeni isim olarak Teke Yörüklerinin bir kolu olan Akseki ismi verilmiştir. Görüldüğü gibi Akseki ismi de sanıldı- ğı gibi coğrafi özelliğinden değil, bağlı olduğu Yörük- Türkmen boyundan gelmektedir.
Tulum peyniri ve balı ile ünlü olan Akseki'nin, Ekşi Tarhana, Filizli Pilav, Nohutlu Et Yemeği, Erişte, Demir Tatlısı gibi yöreye özgü lezzetleri tadılmaya değerdir.
TARİHİ : Batı Toroslar' ın zirvesinde 1288 yılında kurulan Akseki İlçesi'nin tarihi, Roma İmparatorluğu dönemlerine kadar uzanmaktadır. O devirlerde Marla ( Marulya) gibi isimlerle adlandırılan İlçe, 1872' ye kadar Akseki ismi ile Alanya' ya bağlı iken daha sonra Antalya' ya bağlanmıştır.
1872'de Alanya'dan ayrılan Akseki, 1901 yılında Konya Eyaleti içerisinde bağımsız bir sancak olmuştur.
Akseki Köyü Sivrice İlçe merkezine 28 Km mesafede, Karakaya Baraj Gölünün hemen kıyısındadır. Doğusunda; Uslu Köyü, kuzeyinde; Kalaba ve Kösebayır Köyleri, batısında; Kılıçkaya Köyü ile komşu olan Akseki Köyü, dağlık bir arazi yapısına sahiptir Alaattin köyünün kuruluşu 1400'lü yıllara kadar uzanmaktadır.
Akseki ve çevresinde birçok alevi tekkesi kurmuşlardır. Akseki Türkmenlerinin çoğunluğu Avşar boyundan Yıldızhan soyundandır.
Tamamına yakını Türkmen (Oğuz) soylu olan Alevîler'dir. Öyle ki Tokat'ta -Dodurga'dan, Salur'a; Afşar'dan Kınık'a- neredeyse 24 Oğuz boyunun tamamından Alevîler yaşamaktadır.
Antalya'da yörükler, kentlinin geçmiş ve kültürel açıdan temelini oluşturur. Antalyalı vatandaşların geneli eskiden yörük olup, merkeze göçmüş ve yörük kültüründen kopmuştur. Yörüklük bir çok zaman bir millet gibi algılanmıştır, ancak milletten öte kültürü yansıttığı belirtilmelidir.
Bununla beraber üzüm ve incir önemli geçim kaynaklarıdır. Bunların dışında ilçedeki başlıca ekonomik etkinlik ticaret ve küçükbaş hayvancılıktır. Akseki yöresinde bal, tereyağı, peynir, nergis soğanı, defne, kereste, av derisi ve canlı hayvan ticarette önemli bir yer tutar ve bunlardan bazıları ihraç edilir.
