(ﻋﻘﻞ ﺳﻠﻴﻢ) i. (Ar. 'aḳl “akıl” ve selіm “sağlam, doğru” ile 'aḳl-i selіm) Hükümlerinde yanılmadan doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırma yeteneği, sağduyu: Derler ki ahmaktan ziyâde aklıselim sâhibi insan vardır (Ahmet Hâşim).
Hüküm ve kararlarında doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayıran akıl, sağduyu. İnsanı diğer canlılardan ayıran ve onu sorumlu kılan temyiz gücü, düşünme ve anlama melekesi.
aklı başında, duygularına yenik düşmemiş, mantıklı anlamında kullanılan bir söz.
Akl-ı selim kavramının ne manaya geldiği konusunda pek çok araştırma yapılmaktadır. Akl-ı selim kavramı sözlük anlamı itibari ile doğru karar veren, selâmete erebilmiş olan akıl, sağduyu şeklinde olmaktadır. Akl-ı selim genel olarak doğru ya da yanlışı iyi bir şekilde bilen kişiler için kullanılmakta olan bir ifadedir.
Akl-ı selim ifadesinin daha net bir şekilde anlaşılır olması için bir örnek verilmesi gerekirse; Akl-ı selîm sahibi olup da tefekkür eden bir kimsenin Rabb'ini bulması, O'na ve bu muhteşem ilâhi ihtişam ve azamete hayran olması son derece kolaydır. Bu, selim aklın ve berrak bir vicdanın en doğal sonucudur.
'aḳl “akıl” ve selіm “sağlam, doğru” ile 'aḳl-i selіm) Hükümlerinde yanılmadan doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırma yeteneği, sağduyu: Derler ki ahmaktan ziyâde aklıselim sâhibi insan vardır (Ahmet Hâşim).
(ﺫﻭﻕ ﺳﻠﻴﻢ) i. (Ar. ẕevḳ ve selіm ile ẕevḳ-i selіm) En doğru ve mükemmel zevk: Zürefâdan biri, zevkiselimden mahrum bir adam hakkında demiş ki: Bu öyle bir adamdır ki zulmeti nûra tercih eder.
Akl-ı selim (bon sense) ise özel bir eğitim almadan normal insanda doğal olarak mevcut olan, normal, metodik olmaktan uzak ve dolayısıyla yanlış sonuçlara daha kolay varabilen kavrama ve hüküm verme gücüdür."
Kur'an terminolojisinde akıl “bilgi edinmeye yarayan bir güç” ve “bu güç ile elde edilen bilgi” şeklinde tarif edilmiştir (bk. Râgıb el-İsfahânî, “ʿaḳl” md.). Dinen mükellef olmaya esas teşkil eden akıl birinci anlamdaki akıldır.
Kalb-i selim, Allah'a gönülden bağlanmış; küfür, şirk, cehalet ve kötü huylardan arınmış tertemiz kalp demektir. Bu kalp; iyiyi kötüden ayırt etme ferasetine sahip, bencil tutkulardan kurtulmuş, şeytanın telkinlerine boyun eğmeyen bir kalptir.