Ağız, aynı konuşma dili içerisinde söz dizimi olarak veya anlamca farklılık gösteren bir konuşma dilidir. Farklı yerleşim bölgelerine göre konuşmada oluşan farklılıkları ifade etmektedir. Bir dilin en küçük ayrılmış parçası olarak ifade edilebilir.
Şiveler, bir dilin belli bir tarihte ayrılmış kollarıdır, genellikle ağız ile karıştırılır ama ağız, dilin aynı ülke içindeki varyasyonlarıdır. Şive ise farklı ülkeler gibi birbirinden daha izole yerlerde oluşan ve evrilen konuşma biçimidir.
Şive: Türkçenin izlenebilen tarihi dönemlerinde bazı kelime ve ses farklılıklarıyla birbirinden ayrılan kollarına şive denir. Lehçelerde var olan keskin ayrılıklar şivelerde yoktur. Türkçenin birçok şiveleri vardır. Kazak, Uygur, Kırgız, Azeri Türkçesi Türkçenin en önemli şiveleridir.
1-Sindirim sisteminin ilk açıklığı olup besinlerin alınarak dişlerle mekanik, tükürükteki amilaz ile kimyasal olarak ilk sindiriminin başlatılması. Ağızda bulunan dil organı, ayrıca tükürükle ıslanarak çözünmeye başlayan gıdaların tat duyusunu alır.
Ağız ya da alt lehçe; aynı standart dilin birleştirdiği lehçe içinde birbirine benzeyen konuşma biçimlerinin ve bireydillerinin toplamı. Örneğin: Kütahya, Rize, Erzurum, Urfa, Nevşehir ağzı; İstanbul ağzı ölçünlü Türkçeye temel olan ağızdır.
Sırasıyla, ağız, yemek borusu, mide, ince bağırsak, kalın bağırsak ve anüs sindirim kanalında yer alan organlardır. Bu organların tamamı birbirine bağlı hareket ederek sindirim fonksiyonunun sorunsuz çalışmasını sağlar.
Lehçe (język polski, polszczyzna), Polonyalıların konuştuğu dil. Polonya'nın resmî dilidir ve 39 milyonu Polonya'da olmak üzere dünyada toplam 50 milyon kişi tarafından konuşulduğu tahmin edilir. Hint-Avrupa dilleri ailesinin Slav dilleri öbeğine bağlı bir dildir.
Türkçe'nin genel kabul görmüş ve yazı dili olmuş ağzı, İstanbul ağzıdır.
tam olarak ne zaman olduğunu bilmeyeceğimiz kadar eski zamana dayanan ayrışmalara lehçe denir. tarihsel olarak ne zaman ayrıldığı belli olan, bazı şekil ve ses ayrılıkları içeren ayrışmalara şive denir. ağız ise bölgeden bölgeye değişen ufak söyleyiş farklılıklarıdır.
Balıkesir, Çanakale, Manisa, Denizli, Muğla, İzmir ve çevre illerde görülen ege şivesi (ağzı) örneklerini işliyoruz. Sözlükte ağız olan geçen yöresel konuşma halk arasında şive olarak bilindiği için bu isimle karşınıza çıkabiliyor.
