Araştırmaya göre, ayçiçekleri yükselen Güneş'e bakar çünkü artan sabah sıcaklığı daha fazla arı çeker ve ayrıca bitkilerin daha verimli üremesine yardımcı olur.
Ayçiçeğinin adının kökeninde çiçeğinin ya da çiçek tablasının gün içinde güneşi izlediği inanışı bulunurken, bitkinin çiçek ya da tohum dizilişi altın oranla da ilişkilendirilir.
Ayçiçeklerinin çiçek kısımları gün içinde Güneş'i takip ederek doğudan batıya doğru hareket eder. Geceleri ise tersi yönde hareket ederek sabahki konumlarına geri dönerler. Bu günlük hareket, gelişme dönemindeki ayçiçeği tomurcuklarında görülür ve çiçekler gelişimlerini tamamladığında durur.
Neden “Face the World”? Ayçiçekleri büyümek ve gelişmek için gerekli olan enerjiyi üretebilmek amacıyla yüzlerini hep güneşe dönmeleri ile bilinirler. Gün boyu güneşin hareketlerini takip ederek doğudan batıya doğru hareket eder, gece tekrar doğuya yönelerek sabah güneşin doğmasını beklerler.
Ayçiçekleri şafakta doğuya bakar ve güneşin doğmasına hazır şekilde beklerler. Güneş yükseldikçe, ayçiçeği de onunla birlikte hareket eder ve yukarı doğru bakar. Güneş gün boyunca gökyüzünde hareket etmeye devam ederken ayçiçeği de onu takip eder. Akşam güneş battığında ayçiçeği bu pozisyonda kalır.
Bitkiler güneşe doğru büyürler çünkü doğrudan gelen güneş ışığı aslında bitki hücrelerinin büyümesini engeller. Böylece bitkinin gölgedeki tarafındaki hücreler, güneşe bakan taraftaki hücrelerden daha hızlı büyüyor, dolayısıyla bitkinin tepesi gökyüzünde güneşin hareketini takip ediyor.
Bitkiler güneşe doğru büyürler çünkü doğrudan gelen güneş ışığı aslında bitki hücrelerinin büyümesini engeller. Böylece bitkinin gölgedeki tarafındaki hücreler, güneşe bakan taraftaki hücrelerden daha hızlı büyüyor, dolayısıyla bitkinin tepesi gökyüzünde güneşin hareketini takip ediyor.
Bitkiler güneşe doğru büyürler çünkü doğrudan gelen güneş ışığı aslında bitki hücrelerinin büyümesini engeller. Böylece bitkinin gölgedeki tarafındaki hücreler, güneşe bakan taraftaki hücrelerden daha hızlı büyüyor, dolayısıyla bitkinin tepesi gökyüzünde güneşin hareketini takip ediyor.
Ayçiçeğinin bir yağ bitkisi olarak ilk olarak Rusya'da yetiştirildiği ve ardından tüm Avrupa'ya yayıldı. 1950 yıllarında da ülkemize Bulgaristan'dan ülkemize göç eden vatandaşlarımızın getirdiği tohumlar sayesinde girmiş ve tarımı yapılmaya başlanmıştır. Latince adı Helianthus annuus güneşle ilgili bir isimlendirmedir.
Bunun sebebi: Olgunlaşan ayçiçeğinin bir tarafının sertleşip diğerinin esnediği genel büyüme durumunun tıpkı biz insanlarda olduğu gibi kademeli olarak yavaşlamasıdır. Daha yaşlı bitkiler, günün erken saatlerinde güneş ışığına karşı daha güçlü tepki vermeye başlayarak doğuya bakacak şekilde konumlanırlar.
