Altın isminin anlamı TDK'da yer alan bilgilere göre şu şekilde: 1. Parlak sarı renkte, kolay işlenen, değerli paslanmaz maden. 2. Üstün nitelikli, değerli kimse.
altın - Nişanyan Sözlük. Eski Türkçe aynı anlama gelen altūn sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Moğolca aynı anlama gelen altan sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe al "renkli, alaca" sözcüğüyle alakalı olduğu düşünülebilir.
Arapça "millî, medenî, insanî sözcükleri gibi, Türkçe "altın", "gümüş" sözcüklerine "-î" eki getirilerek "altun-î, gümüş-î" sözcükleri yaratılmıştır.
Altın sözünün eski metinlerde ve bugün halk ağzında kullanılan asıl şekli. sıf. (altun ve nispet eki -і ile altunі) Altın renginde: Altunî bakışları, ağda renkli saçlarıyle dayanılmaz bir güzelliği vardı (Refik H. Karay).
Altın, Au sembolü ile gösterilir ve metaldir. Altının simgesi (Au) Latincede “altın” anlamına gelen aurum kelimesine dayanır. Sarı renkte bir metaldir.
En Eski Türk topluluğunda kullanılan metal adları ile ilgili sözvarlığı ilgi odağımız olmuştur. Bu nedenle zɛr 'altın', möŋgün, sim 'gümüş', pirinǯ 'bronz', qaŋ 'çelik', qalāj 'kalay', polat 'çelik' vs. gibi kelimeler araştırma dışında kalmıştır.
Altın ismi, "metal" anlamına gelen Anglo-Sakson dilinden gelen "gold" kelimesidir ve sembolü Latince "aurum" olan altından gelir. Bu, "parlayan şafak" veya "güneşin parıltısı" anlamına gelir.
Altın kökü de iki kelimeli bulmaca sorularındandır. Altın kökü bulmaca sorusunun cevabı tek kelimedir. 5 harften oluşan cevap ipekadır.
Altının sembolü “Au”, Latince “ışıldayan şafak” anlamına gelen “aurum” kelimesinin kısaltmasıdır.
Altın Kur'ân-ı Kerîm'de ve hadîs-i şeriflerde “zeheb” ve altın para birimi olan “dinar” olarak muhtelif vesilelerle geçmektedir.