Latin veya Romen harfleri, kökeni antik Roma tarafından Eski Latinceyi yazmak için kullanılan Latin alfabesine dayanan bir yazı sistemidir. ISO tarafından belirlenmiş standart modern Latin alfabesinde 26 harf bulunur. Latin harfleri şu anda dünyada en yaygın kullanılan yazı sistemidir.
Klasik Latin alfabesi 23 harften oluşmaktadır. Ancak ortaçağda bazı harflerin eklenmesiyle harf sayısı 25 ten olmuştur. Bu harflerin 19 tanesi sessiz (ünsüz) harf (Bb, Cc, Dd, Ff, Gg, Hh, Jj, Kk, Ll, Mm, Nn, Pp, Qq, Rr, Ss, Tt, Vv, Xx, Zz) iken 6 tanesi sesli (ünlü) (Aa, Ee, Ii, Oo, Uu, Yy) harftir.
Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir. Latin alfabesi, antik Roma tarafından Eski Latince yazmak için kullanılan Latin harfleri tabanlı alfabedir. 23 harften oluşan Latin alfabesi, Latin harflerini kullanan ilk alfabedir.
Türk alfabesi, Türkçenin yazımında kullanılan Latin alfabesi temelli alfabedir. 1 Kasım 1928 tarihli ve 1353 sayılı yasayla tespit ve kabul edilmiştir. Bu sayfa UFA fonetik Unicode semboller içerir.
Latin harflerinin benimsenme gerekçeleri
Arap alfabesinde sesli harfler bulunmamasının imlada zorluk yaratması: Arap alfabesinde bulunan Vav (و) harfi V, O, Ö, U, Ü; Ye (ﻱ) harfi Y, I ve İ sesini vermektedir. Bazı harflerin birden çok sesi ifade etmesinin karışıklık çıkartması.
Göktürkçe denilen dönem, Orhun alfabesi ile kayda alınmıştır. Bu alfabede 38 harf vardır. Bunlardan dördü ünlü, otuz dördü de ünsüzdür. Beş tane de harf bileşiği vardır: lt, ny, nç, nt, ng.
Eskiden Latin dili, Roma İmparatorluğu'nun her yerinde konuşuluyordu. Fakat şimdi hiçbir ülke resmi olarak bu dili, en azından bu dilin klasik biçimini konuşmuyor.
“c” harfi, “a, o, u” sesli harfleri ve “h, l, m, n, r, t” harfleri önünde “k” sesini verirken, “e, i, ae, oe, y” harfleri önünde “s” sesini verir. “g” harfi, “a, o, u” önünde “g, e, i, y” harfi önünde “c” sesini verir. “j” harfi, “y” veya “j” olarak okunur.
Orta Asya Türk toplulukları arasında Latin alfabesini kullanmaya başlayan ilk Türk topluluğu, Yakut Türkleridir. Yeni alfabe adıyla, 1917 yılından itibaren gayri resmi olarak kullanılan bu alfabe, 1929 yılında resmen kabul edilmiştir[29].
Türkiye Cumhuriyeti'nin Latin alfabesine geçmesinin nedenleri; Arap alfabesinin Türkçenin fonetiğine uygun olmaması, matbuattaki zorluklar, Arap alfabesi ile okuma yazmanın zorluğu ve 1926 yılında 1. Bakü Kongresi'nde alınan tüm Türkler için Latin alfabesine geçme kararıdır.
