Türk alfabesinde 29 harf vardır. Bunların 8' i sesli (ünlü) harf, 21' i ise sessiz (ünsüz) harflerdir. Sesli Harfler: Ses yolundan çıkarken hiçbir engelle karşılaşmayan harflerdir.
Türklerin en geniş ölçüde kullandığı yazı sistemleri Göktürk, Uygur, Arap, Kiril ve Latin alfabesidir.
Türkler, geçmişten günümüze 5 farklı alfabe kullanmıştır. Bu alfabeler sırasıyla;KöktürkUygurArap,Kiril,Latin Alfabesidir. Sırasıyla Türklerin Kullandıkları Alfabeler ve ÖzellikleriKöktürk Alfabesi: Türklerin tarihte kullandığı ilk alfabedir. Göktürk Alfabesi ve Orhun Alfabesi olarak da isimlendirilmektedir.
Fenike alfabesi, tahminen MÖ 1200 yılında ortaya çıkmış, Fenike dilini yazmak için kullanılmıştır. Günümüzde kullanılan birçok çağdaş alfabe Fenike alfabesinden türemiştir.
Nn, Türk alfabesinin 17. harfi, Latin alfabesinin ise 14. harfidir. Kiril alfabesinde H ile gösterilir. Bazı yörelerde genizden söylenebilir. Bugün hâlâ bazı Türk lehçelerinde genizden çıkan Ñ sesi kullanılır.
Orhun, Göktürk ya da Köktürk alfabesi, Göktürkler ve diğer erken dönem Türk kağanlıkları tarafından kullanılmış, Türk dillerinin yazılması için kullanılmış ilk yazı sistemlerinden biridir. Alfabe, 4'ü ünlü olmak üzere 38 damga (harf) içermektedir.
Soğd alfabesi, 17 sessiz harften oluşan bir ebced ile yazılmıştır ancak bu alfabenin yanında Süryani ve Mani alfabeleri de kullanılmıştır. Soğd alfabesi; Eski Uygur, Moğol ve Mançu alfabelerinin atasını oluşturmaktadır. Soğd dili ayrıca Türk ve Moğol dillerinde önemli etkiler bırakmıştır.
Günümüzde kullandığımız Latin alfabesi öncesinde geriye doğru Kiril alfabesi, Arap alfabesi, Uygur Alfabesi ve Göktürk Alfabesi kullanılmıştır. İlk Türk Alfabesi Nedir? Türk tarihinde ilk kullanılan alfabe, Göktürk (Köktürk) Alfabesidir. Bu alfabe Orhun Alfabesi adıyla da bilinir.
Arap alfabesinin kökeninin 28 harften meydana geldiği ve bu harflerin de doğadaki bazı varlık isimlerinin ilk seslerinden oluşturulduğu ifade edilmiştir.
Harf Devrimi veya Harf İnkılâbı, Türkiye'de 1 Kasım 1928 tarihinde 1353 sayılı "Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun"un kabul edilmesi ve yeni alfabenin yerleştirilmesi sürecine genel olarak verilen isimdir. Yasa, 3 Kasım 1928 günü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.