Hece, kelimenin ses birimlerine verilen addır. Kelimeler, bir veya daha fazla heceden oluşabilir.
İlk+okul=İlkokul şeklinde birleşmiştir. Heceleme durumunda birleşik olduğu için yapısı değişmiştir. Bu yüzden kelime birleştiği şekilde hecelenememektedir. Bu kelimenin hecelere ayrılması ise TDK kurallarına göre "il-ko-kul" şeklinde olmalıdır.
Hece veya seslem, kelimeleri oluşturan, en küçük birimi harf olan ve ağzın tek hareketinde sarf edilebilen ses modelidir. Türkçede en az bir harf, en çok dört harften oluşur ve içinde en fazla bir tek sesli harf bulunur.
Bir sözcüğün hecelerini teker teker söylemeye heceleme denir. Bir sözcükteki hece sayısını bulmak için, o sözcükteki ünlü harf sayısını bulmak yeterlidir. Kelime içinde yan yana gelen iki ünsüzden ilki kendinden önceki ünlüyle, ikincisi kendinden sonraki ünlüyle hece kurar: ol-du, diz-lik, gör- mek vb.
Hece, bir kelimenin sesli harf veya harfleri ile bu harfleri çevreleyen ünsüz harflerin bir araya gelerek oluşturduğu ses birimidir. Her kelime en az bir heceden oluşur.
Türkçede satır sonunda kelimeler bölünebilir fakat heceler bölünemez. Satıra sığmayan kelimeler bölünürken satır sonuna kısa çizgi (-) konur. İlk heceden sonraki heceler ünsüzle başlar. Bitişik yazılan kelimelerde de bu kurala uyulur: ba-şöğ-ret-men, il-ko-kul, Ka-ra-os-ma-noğ-lu vb.
İlkokul kelimesinin doğru bir şekilde hecelenişi ilk-o-kul şeklindedir.
Türkçede hece yapıları aşağıdaki şekildedir: Tek ünlüden ibaret hece (V) : o, a Bir ünsüz, bir ünlüden ibaret hece (KV) : bu, ya-pı Bir ünsüz, bir ünlü, bir ünsüzden oluşan hece (KVK) : taş, kaş, yüz-mek Bir ünlü, bir ünsüzden oluşan hece (VK) : ek, aş, at Bir ünlü iki ünsüzden oluşan hece (VKK) : ant, art, alp Bir ...
Mesela bir kelimede kaç hece olduğunu anlamak adına, ünlü harf sayısına bakabiliriz. Zira herhangi bir sözcükte ünlü harf sayısı kadar hece bulunur. Okul = ''O - kul'' Görüldüğü üzere bu kelime içerisinde iki tane sesli harf vardır ve aynı şekilde iki hece bulunur.
Aruz hecelerin sayısını değil, şeklini esas alır. Aruzla yazılmış şiirlerde, her bir mısranın heceleri, diğer mısraların aynı hizadaki heceleriyle aynı açıklık (kısalık) ve kapalılık (uzunluk) noktasında birbirlerine denktir. Açık (kısa) hece (.) işaretiyle, kapalı (uzun) hece (-) işaretiyle gösterilir.
