Evlilik, iki yetişkin birey tarafından kendi kişisel refahlarını yükseltme, geliştirme ve ilerletme doğrultusunda, bireylerin kendi kişisel nedenleriyle oluşan çifte özel, samimi, duygusal bir ilişkidir (Gallagher, 2001).
Eski Türkçe evlēn- “ev edinmek” fiilinden evrilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe evlē- “ev edindirmek” fiilinden türetilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe ev “av” sözcüğünden Eski Türkçe +lAn- ekiyle türetilmiştir.
Evli olmayanlar için bekar, evli olanlar için ise evli, medeni durumu ifade eder. Medeni hal nüfus cüzdanında da belirtilir.
Evli kelimesinin eş anlamlısı olan sözcük
"Başı bağlı" kelimesi evlinin eş anlamlısıdır. Başı bağlı demek bir kimsenin başka biriyle evlendiği manasına gelmektedir. Yalnızca evli kişilerde değil nişanlı ve sözlü kişiler için de bu kelime kullanılmaktadır.
Evlenme, nikâh yoluyla kadın-erkek arasında kurulan birlikteliği ifade eder. İslâm dini Müslümanların evlenip yuva kurmalarına büyük önem verir. Evlenmenin amacı insanda en güçlü dürtü olan cinsel hazzın meşruiyet ölçüleri içinde kontrolünü sağlamak ve insan soyunun güvenli şekilde sürekliliğini temin etmektir.
Allah, her şeyi birtakım sebeplere bağlamıştır. İnsan bunları yerine getirirse Allah da o sebeplerin sonucunu yaratacaktır. Bu da ilahi bir kanundur ve kaderdir. Dolayısıyla evlilik kişi iradesine bağlı olan kaderdir.
koca - Nişanyan Sözlük. Farsça koca “saygın kişi, efendi” sözcüğü ile eş kökenlidir. Daha fazla bilgi için hoca maddesine bakınız. Türkiye Türkçesi koca/χoca ile Farsça kaynaklı χodā "efendi, ulu kişi" sözcükleri, 12. yy'dan itibaren Acem ve Türk dil alanlarında eşdeğer olarak kullanılmıştır.
2- Türemiş Kelimeler:
Alınan ekler sonucunda kelimenin anlamı değişir. Örnek: Artık ben de ev-li bir insanım. Ev kelimesine getirilen -lı eki kelimenin anlamını değiştirmiştir. Evli kelimesi bu cümledeki tek türemiş kelimedir.
Boşanma TDK sözlüğünde, evlilik birliği içerisinde taraflardan birinin boşanma ilamı almasıyla evliliğin son bulması olarak tanımlanmıştır. Kelime kökü olarak Aramice/Süryanice “doldurma” kökünden türetilmiş bir sözcüktür. Öte yandan “hür, serbest ve salık” anlamları da taşımaktadır.
Bilinen en eski aşk mektubu, M.Ö 2.500 yılında Mezopotamya'da hüküm süren Sümer kralı Kral Su- Sin'in karısının taş tablete yazdığı metindir. İlk evlilik belgesi Mezopotamya'da bulunmuştur.
