Aşuk Maşuk oyununda divan edebiyatındaki aşktan esinle dünyevi aşk konu edilir. Divan edebiyatındaki dünyevi aşk tek yanlıdır. Aşık sever, karşılık görmez, hep acı çeker; Maşuk ise güzelliği ile büyüler ancak ilgisizliği ve vefasızlığı ile aşığını üzer.
Aşık; Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse. Maşuk ise bu sevginin beslendiği kişiye verilen isimdir. “Aşık mı maşuku sever, maşuk mu aşıka kendini sevdirir” sorusu kafamı hep kurcalamıştır.
Mersin İli Köy Seyirlik Oyunlarından Deve Botlatması Ve Âşuk-Mâşuk Oyunu. 54 Prof. Dr. Nilgün ÇIBLAK COŞKUN T.C Kültür ve Turizm Bakanlığı Bu tür etkinliklerde de deve botlatması ve âşuk-mâşuk oyunu, akşam vakti icra edilmiştir.
aşuk ve maşuk, iki erkek oyuncu tarafından, kadın-erkek ilişkilerinin beden dili ve dansla yansıtıldığı bir seyirlik oyun türüdür. aşk olgusuna gülmece türünde yaklaşan bu oyunda erkek karakter aşuk, kadın karakter maşuk olarak adlandırılır.
(eskimiş) âşık olunan, sevilen (erkek).
Aşk makamı mâbud olma makamıdır. Bir “sevgi dini”nden de (dînü'l-hub) bahseden İbnü'l-Arabî dininin de kıblesinin de sevgi olduğunu ifade etmiştir. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî açıkça aşk dininden bahsederek aşktan başka din ve mezhep tanımadığını ifade etmiştir.
Aşık-Maşuk:
Kapısuyu köyünde Aşık-Maşuk adıyla bilinen eski bir kehanet ocağı bulunmaktadır. Sarp kayaların yamacında kurulu yapıya çıkmak için 30 basamaklı merdiveni tırmanmanız gerekir. Çevresi gizemli şekillerle dolu olup görülmesi gereken ilginç yerlerden bir tanesidir.
Maşuk, dilimize Arapçadan geçmiş bir kelime olarak sürekli olarak kullanılır. Maşuk TDK anlamı olarak da aşık olunan ya da sevilen demektir.
asıl olarak "aşuk" olarak yazılan bu kavram eski türklerde oynanan oyunlardan birinin adıdır. günümüzde "aşık" olarak da bilinen ve miskete benzeyen bu oyunda, aşık, bir kemiktir. bu kemiğin düz, sırt, çukur ve anaç olmak üzere 4 yüzeyi vardır. anaç denilen kısım avuç içini dolduran bir yüzeydir.
Maşuk, sevilen erkek anlamına gelir. Divan edebiyatı örneklerinde de âşık ile maşuk ikilemesinin yaygın olarak kullanıldığı görülür. Bu eserlerde âşık olana âşık, âşık olunan kişiye ise maşuk denilmiştir. Dizelerin ifade gücünü artırma adına bu ikilemeden istifade edilmiştir.
