Örgütte mal ve hizmetlerin üretim ve dağıtımı yönetimini kapsayan bir alan ya da disiplindir. Bu disiplin içine giren başlıca konular arasında envanter yönetimi, iç programlama, üretim planlaması, kuruluş yeri seçimi ve iş yeri düzeni, ürün tasarımı ve kalite güvencesi konuları sayılabilir.
Modern yönetim teorisi, geleneksel yönetim teorilerinden farklı olarak daha çağdaş bir perspektife sahip olan yönetim yaklaşımlarını ifade eder. Gelişen iş dünyası ve değişen iş ortamıyla birlikte ortaya çıkan modern yönetim teorileri, daha esnek, yenilikçi ve insan odaklı bir yaklaşımı benimser.
Çağdaş yönetim, bir işletmeyi denetlemek için modern bir yaklaşımdır ve planlama, karar verme ve izleme gibi faaliyetleri içerir. Bu uygulama, geleneksel yatırımcılardan çalışanlara ve müşterilere kadar uzanan paydaşların çıkarlarıyla uyumlu hedefler oluşturmaya çalışır.
Yönetim yaklaşımları; klâsik, neoklasik (İnsan İlişkileri), modern ve modern sonrası (postmodern) yaklaşımlar diye sınıflandırılabilir.
Klasik yönetim yaklaşımları, neo-klasik yönetim yaklaşımları, modern yönetim yaklaşımları ve post-modern yönetim yaklaşımları yaygın kabul gören yönetim yaklaşımlarıdır.
Bunlar; öncülüğünü Frederick W. Taylor'un yaptığı “Bilimsel Yönetim veya Taylorizm” yaklaşımı, Henri Fayol'un öncülüğünde geliştirilen “Yönetim Süreci” yaklaşımı ve nihayet Max Weber tarafından geliştirilip daha sonraları başka düşünürlerce geliştirilen “Bürokrasi” yaklaşımıdır.
Bu çalışmalar liderlik konusuna yeni yaklaşımlar sunmaktadır. Bunlar temel olarak; etkileşimci liderlik, dönüşümcü liderlik, karizmatik liderlik, stratejik liderlik ve hizmetkâr liderliktir.
İşletmecilik mesleği ile ilgili çağdaş teknoloji kullanan, Kaynakların, zamanın, iş gücünün verimli bir şekilde kullanımı ile iş sürecinin yönetiminde işletme yönetimine destek verecek, İş hayatında meslek ahlakının önemini kavramış girişimcilerin yetiştirilmesidir.
Çağdaş okul yöneticisi, etkili iletişim becerisine sahip, liderlik özellikleri baskın, dili doğru ve güzel kullanabilen, felsefe, matematik, uygarlık tarihi eğitimi görmüş, yabancı dil bilen, iletişim teknolojisine hakim, bilgiyi yöneten, beden ve ruh yönünden sağlıklı, eğitime inanmış yöneticidir (Açıkalın,1995: 6).
Bunlar genel olarak Klasik Yönetim Teorisi, Neo-klasik Yönetim Teorisi ve Modern Yönetim Teorisi'dir. Literatürde özellikle Weber'in Bürokrasi Teorisi, Taylor'un geliştirdiği Bilimsel Yönetim Teorisi ve Fayol'un geliştirdiği Yönetim Süreci Yaklaşımı, Klasik Yönetim Teorisi altında incelenmektedir.
Neo-klasik yönetim kuramı temelde klasik yönetim kuramının görüş ve ilkelerine dayanır, ancak bunlara yenileri eklenmiş özellikle insan unsuru öne çıkartılarak, insanın örgüt içinde nasıl davrandığı, davranışının nedenleri ve örgüt yapısı ile davranış arasındaki ilişkiler irdelenmiştir.
Taylor işçinin güçlenmesini,Fayol yöneticinin güçlenmesini istemiştir ve buna göre yöntemler uygulamıştır. 5 tane yönetim süreci belirlemiş ve böylelikle başarıya ulaşılabileceğini savunmuştur. Bunlar:Planlama,örgütleme,emretme, koordinasyon,kontroldür.
1985- Yeni Yaklaşım (New Approach)
mal gruplarıyla ilgili olan ve temel gerekler olarak isimlendirilen insan can ve mal güvenliği, hayvan ve bitki varlığının korunması çerçevesinde hazırlanan mevzuatın uyumlaştırılmasını öngören yaklaşımdır.
Organizasyonların Yönetiminde Sistem Yaklaşımı
Sistem yaklaşımı en basit şekliyle yönetim sürecindeki bir düşünce tarzıdır. Bu düşünce tarzı, organizasyon çalışmalarının başarılı bir biçimde yönetilmesini, iç ve dış çevre elemanlarının bir bütün olarak ele alınmasını sağlamaktadır.
Nedir
